Frons

In de kreukels
van het kussen
herken ik nooit
mijn gezicht
laat staan
mijn lichaam in
omwoelde dekens
Strak gestreken
oogt dat alles
even later
ongeschonden
terwijl mijn lijf
moet bekomen
van de nacht
Een rimpel
van dat denken
op het voorhoofd

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Frons

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s