Dichten van achter tralies (2)

Als levenslang gestrafte
wil ik op ‘n tijd
het uitzicht wat veranderen
De seizoenen, uren
dag na dag
ben ik na wat jaren zat
Maar het beeld verandert
toch het meest
als ík verander:
liggen, zitten, staan
Het mooist
blijkt het landschap toch
als ik
vol nieuwsgierigheid
omzie over
mijn linker schouder
omdat ik dan
echt beleef
wat ik
achter de rug heb

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s