Uit de klei

Niets staat
op zichzelf
Onder
de voet gelopen
vertrapt
Gezonken
in de aarde
nauwelijks gewond
Gegrepen
in de lucht
Zwaaiende hand
vanonder het zand
Roepende
in de woestijn
Alhoewel het eerst
een brabbel is
De mond vol tanden
komt wat later
Net zoals je
op je nummer
gezet kunt worden
Op eigen benen volgt
net zoals
terugkeer
naar het stof
dat een ieder was

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s