Dag donker

Ik zwaai het licht uit
richting muur
waarin het
zonder aanraking verdwijnt
Het stoppen van contact
leidt tot figuurlijk eenzaam
omdat je niemand meer ziet
Je stem en handen zijn tentakels
welke kunnen begrepen
door de bedrevenen: De Duisterlingen
Roepen om duister verlicht ook
Het lucht op het te moeten laten zien
Maar eenmaal in de spotlights
hoef je je slechts te laten volgen
midden in de piste
Je wandelt het spoor van de slaap
gewoon zoals je nachten
vanzelfsprekend deed

https://digitalekrant.parool.nl/hetparool/820/article/1051939/42/1/render/?token=efd8b45ee0fcbcdd52492da902c86d3d

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Dag donker

  1. deschrijvendehuisvrouw zegt:

    Mooi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s