Verduisterd lichaam

Hij zat in de put
ver boven zich ontwaarde hij
een selectie van
de sterrenhemel
Geen hand voor ogen
kon hij zien
Zelfs zijn lichaam
was een weten
Opgeslokt in
volledig duisternis
Hoewel hij stond
leek het bestaan
een twijfel
Hij voelde om antwoord
aan zijn gezicht
Stelde zich
hardop vragen
Antwoordde oplossingen
om de angst
te boven te komen
Hij vouwde zijn handen
opdat de vingertoppen
elkaars aanwezigheid
verzekerden
Het gaf hem kracht
en hij vond de uitweg
in zichzelf

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s