19 augustus 2011:

Een koffer vol boeken:

Het is net het spelletje "Ik ga op vakantie en neem mee", maar vandaag zal ik verhalen over de boekekn die ik onlangs gelezen heb in Cahors (FRankrijk).  Nu nem ik altijd wel een aantal boeken mee, maar dit jaar hadden we  er toch wel een flink aantal. Wellicht was dit en meteorologisch voorgevoel. Hier zijn er een paar:

      Ogawa, Yoko: De huishoudster en de professor

  1. Makkelijk en luchtig geschreven roman waarin de Japanse schrijfster (1962) de bijzondere relatie beschrijft tussen een oude wiskundeprofessor, wiens geheugen hem na 80 minuten in de steek laat, en zijn ingehuurde verzorgende huishoudster. Door het verzinnen en oplossen van raadsels ontstaat een mooie en bijna betoverende band tussen de professor, de huishoudster en haar tienjarige zoontje. Eigenlijk een triest verhaal, maar prachtig mooi verteld en met een originele rol voor de wiskunde. Het werd in 2006 verfilmd door Takashi Koizumi en bekroond met de prestigieuze Yomiuri prijs. Mijn commentaar:
    Leuk boekje voor tussendoor.  Veel feitjes over allerlei getallen. Je moet het als schrijver ook maar allemaal weten. Heb het halverwege weggelegd, omdat ik het reeds gelezen had.
  2.   xd8bro & Tornbjerg: Schreeuw onder water 
    Na Zweden, Finland, Noorwegen en IJsland begint nu ook Denemarken aan een opmars waar het gaat om schrijvers van goede literaire thrillers. Na de thrillers van Jussi Adler-Olsen hebben we hier een nieuwe van Deense bodem, geschreven door een echtpaar. Dit is een goed geschreven debuutverhaal over de moord op een charmante gynaecoloog, die een verborgen leven blijkt te leiden. Katrine Wraa, half Deens half Engels, is psychologe en politie profiler en sinds kort in dienst van de afdeling moordzaken in Kopenhagen. Ze probeert zich, aan de hand van bestaande technieken, een beeld te vormen van de moordenaar, iets wat door sommige collega's belachelijk wordt gemaakt. Uiteindelijk wordt ze bijna het slachtoffer van de moordenaar. Het verhaal zit goed in elkaar, is origineel en spannend. De inhoud van de gesprekken tussen Katrine en haar collega Jens zijn soms niet echt ter zake doend en komen daardoor wat geforceerd over. Goede karaktertekeningen. Een sterk debuut dat naar meer smaakt. Mijn commentaar: heb het uitgelezen, maar ik  had het halverwege moielijk om het te volgen. Weet niet mer wat het plot uiteindelijk was. Volgende boek welicht beter.
  3.  Eva Meijer (1980) heeft zoveel verschillende talenten dat het bijna niet te combineren lijkt in een persoon. Ze is zangeres, kunstenares én schrijfster en in alle drie de disciplines levert ze veel werk af. Het schrijven lijkt daarbij overigens de minste tijd te vergen: dit is haar eerste roman, na een aantal essays, gedichten en een weblog. Meijer maakte overigens ook zelf de illustratie voor de boekomslag. 'Het schuwste dier' gaat over een Nederlands meisje dat in Engeland is gaan studeren (net als de schrijfster). Ze keert terug naar Nederland voor de begrafenis van haar tante, die zelfmoord heeft gepleegd. Het boek is vanuit de gedachtewereld van de ik-persoon geschreven. Tot in detail wordt ieder uur van haar verblijf bij haar ouders beschreven, inclusief de begrafenis. Tussen de regels door geeft de ik-persoon inzicht in haar niet zo gelukkige leven en de donkere kanten van haar familie. Juist de gedetailleerde beschrijving maakte het boek nogal beklemmend, de schrijfster bouwt er een mooie spanning mee op. Het slot is dan wel wat cliché.
    Mijn commentaar:  vreemde constructies, dingen die niet kunnen. Niet uiitgelezen.
  4.  ?Ex-rechercheur Karin Schaeffer is emotioneel zeer gehavend, nadat een ooit door haar opgepakte en weer ontsnapte seriemoordenaar haar man en 3-jarig dochtertje heeft omgebracht. Na een mislukte zelfmoordpoging heeft ze haar familie en therapeut beloofd, dit niet nog eens te proberen, maar als de moordenaar opnieuw ontsnapt en het op haar gemunt heeft, ziet ze een kans, om hem het te laten opknappen. Maar als het dan zo ver is, realiseert ze zich opeens, dat het met haar niet zal stoppen, dat hij daarna nog achter haar familieleden zal aangaan. Daarom komt ze in actie. Samen met ex-collega en goede vriend Mac probeert ze haar dierbaren te beschermen. Maar alles wordt nog huiveringwekkender als de moordenaar weer achter de tralies zit. Door de geestelijke worstelingen die Karin (ik-persoon) doormaakt, het verlangen naar wraak en de voelbare angst bij haar familie, weet de auteur een onheilspellende sfeer te creëren. Een met vaart geschreven fascinerende psychologisch thriller, spannend tot de laatste pagina. De Amerikaanse schrijfster publiceerde eerder onder de naam Kate Pepper.
  5. ?syndetics-sc Martin Bril (1959-2009), bekend columnist van de Volkskrant, overleed op 22 april 2009 aan de gevolgen van darmkanker. In dit boek, samengesteld door zijn erfgenamen, krijgt de lezer diverse teksten voorgeschoteld, waarin de rauwe werkelijkheid wordt gepresenteerd van een persoon die wordt geconfronteerd met de ziekte kanker. Aan de hand van onder andere brieven, columns, e-mails en gedichten, gerangschikt op datum, toont Martin zijn ware gevoelens en zijn worsteling met de harde realiteit. De wekelijkse gang naar het ziekenhuis, de waardering van kleine dingen in het leven, de langzame acceptatie van het onvermijdelijke, het heen en weer vliegen tussen hoop en angst: Martin deelt met ons zijn verdriet, humor, melancholie en overige emoties op een indringende manier die ons doet beseffen dat het leven een cadeau is dat we elke dag moeten koesteren en moeten delen met eenieder die ons lief is. 'Het evenwicht' boeit tot aan het eind en geeft de lezer stof tot nadenken. 
    MIjn commentaar: ik had dit boek cadeau gedaan voor de verjaardag van mijn vrouw. Het is een aangrijpend verhaal in een vrolijk jasje. Het is luchtig geschreven met genoeg ruimte voor humor. Maar seriues waar het moet. Het proces, om na constatering wer kanker te hebben wordt goed gevolgd. Helaas verliest deze columnist de strijd.  Ik heb over één van de varhalen een gedicht geschreven xe0 la Bril:

    Sinds mijn jeugd
    Had ik een idool
    Ik kende reeds snel zijn hits
    Kocht in de loop der jaren
    Al zijn platen
    Hij bleef elk jaar
    Dat ik ouder werd
    Toch de jongste
    Toen werd ik ziek
    En ik wilde mijn zanger
    Nog steeds eens ontmoeten
    Of life horen
    tijdens een concert
    Hij was grijs
    En ik al kaal
    Al kwam dat van mij
    Door de
    medicijnen

    In leven heb ik hem
    Nooit ontmoet
    Nu zitten we samen
    Op een wolk
    Hij speelt gitaar
    En ik
    Zing vr
    olijk mee
    Hit na hit
    Volgende week
    Komt
    ons album uit

  I.M. Martin Bril

    ?xa9 Gedicht: Ivar Wakker

 

 

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in NIEUWE GEDICHTEN. Bookmark de permalink .

3 reacties op 19 augustus 2011:

  1. Volgens mij drinken moslims geen alcohol (:

  2. Edith zegt:

    Geweldig, bedankt voor de inspirerende leestips 🙂

  3. Lauradenkt zegt:

    Bedankt voor de tips 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s