23 juni 2011:

Lachen op papier:

Als je als persoon veel op televisie komt en je weet het publiek te boeien, dan is het opvallend dat als deze persoonlijkheid dan een boek uitgeeft, waarin hij dezelfde woorden en zinsconstructies bezigt; je als lezer denkt dat je de papieren versie in handen hebt van het De wereld Draait Door.
Dit vind ik het manco van Nico Dijkshoorn. Erg grappig en grof in de mond, van mij mag het wat minder. Ook zou het de dichter sieren als hij zich iets minder laatdunkend uit zou drukken over andere bekende persoonlijkheden. Natuurlijk mag je alles over iedereen beweren, maar ik vind het goedkoop worden als je zelf niet in de boeken voorkomt of je mening niet ruiterlijk op papier zet. Wees een vent en steek je kop boven het maaiveld uit. Dan kunnen anderen ook over jou schrijven of dichten.
Ik schreef op mijn blog al eerder: ik heb nog niet veel gelezen van Nico Dijkshoorn. Nu, daar is in de afgelopen periode varandering in gekomen. Met wel als resultaat dat ik hem dus beter ben leren kennen en ik weet niet of dat positief blijft uitpakken.
Titels die ik gelezen heb zijn:
"Dijkshoorn", "Kleine dingen"en "Daar schrik je toch van";
De eerste duizend gedichten  van Nico Dijkshoorn

Eén van de meest kwetsende hoofdstukken in één van zijn bundels vind ik het verhaal over Boerebach. Deze oud-voetballer verloor door een ongeval zijn twee kinderen. Dat er dan aandacht komt door een benefietwedstrijd is alleen maar warm en attent te noemen, maar als dhr, Dijkshoorn dit dan aandacht trekken vindt, doet mij braken. Dat de drukker het heeft laten staan in het concept verbaast mij ten zeerste.

Het lezen van de boeken bracht mij dus wel aan het lachen, soms zelfs tot schuddebuiken aan toe! Maar dan bedacht ik me opeens dat ik alleen in de huiskamer was en een boek zat te lezen. Dacht ik warempel dat ik een opname zag van DWDD. Verging het lachen me toch een beetje…

Toch werkt het wel besmettelijk, schrijf ik al tijden ook wel korte gedichten – ik laat het liefst zo veel mogelijk weg – ik heb er een paar á la Dijkshoorn gemaakt:

Veel van hetzelfde:

Hoelang duurt het
voor je je gaat
onderscheiden 
in een nieuwbouwwijk?

              

Vinexwijk:

Je herkent je huis
alleen
aan het huisnummer

                 

Ken je buurt:

Mijn rechterbuurman
van hiernaast
Werd na zeven maanden
achter de voordeur
dood gevonden
Ik wist dat
het industrieterrein
rechts van mijn huis
gelegen was
Wist ik veel
dat de wind
altijd van links kwam
Ik had hem
al die tijd
dus al geroken

xa9 Gedichten: Ivar Wakker

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in NIEUWE GEDICHTEN. Bookmark de permalink .

5 reacties op 23 juni 2011:

  1. Lauradenkt zegt:

    Leuk dat je me noemt op je blog 🙂 En het boek lijkt me erg interessant.

  2. Ik ben op DWDD na niet bekend met Dijkshoorn. Ik vind jou laatste gedichtje wel weer erg lachwekkend 😉

  3. Lauradenkt zegt:

    Ik heb ‘kleine dingen’ gelezen en ik vond het wel leuk 🙂

  4. Ivar Wakker zegt:

    Ik heb het gereserveerd. wat vind je van mijn dijkshoorntjes overigens?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s