6 mei 2011:

Ouder worden, groter groeien, de jongensdroom en de wens om jeugd nooit te verliezen:

Na de geboorte heeft iedereen de wens vooral te groeien. Het is de bedoeling van het leven. Je eet en drinkt wat je aangeboden krijgt. En jaren later ga je daar zelf wel voor zorgen. Er wordt je zelfs geleerd dat je de kaas niet van het brood moet laten eten! Kom op voor jezelf!
Op kleuterleeftijd wordt je gewaar dat er ook gewerkt moet worden voor dat brood dat op tafel verschijnt. De warme hap en tussendoortjes horen daar vanzelfsprekend ook bij. Wat je dan wilt gaan doen later is vaak het beroep van je vader of een andere bekende. Ook kan het zijn dat je het beroep van een idool gaat nastreven – zanger, filmster, prinses…
Ik moest hier aan denken toen ik het artikel las op de volgende site:
http://www.machinistlog.nl/week-17-3.html

Ook ik wist wel wat ik worden wilde: bioloog of archeoloog.  Niet dat iemand in mijn omgeving dat deed, maar het was een hobby van mij om door de natuur te struinen; op zoek naar beesten, vogels, sporen uit het verleden. Het is er niet van gekomen…de universiteiten zaten in die tijd vol en hadden zogenaamde studentenstops ingelast, maar ook kon ik het door omstandigheden niet volhouden op het V.W.O. Ik werd wat maatschappijkritisch en wilde daar iets mee doen. Ik koos voor het maatschappelijke / verzorgende. Hier heb ik uiteindelijk ook mijn beroep niet van kunnen maken, maar via de schoonmaak ben ik  sinds 2 jaar vrijwilliger in de zorg / facilitair.
Ik bekommer me om de mens in de zorg, een natje en droogje op zijn tijd in een schone omgeving is best van belang. Ook een beetje afleiding door een praatje, een bemoedigende schouderklop  ervaar ik als waardevol. Ik denk dat de revalidant er wat aan heeft en ik knap er ook van op.
De vorige week horde ik een gesprek tussen revalidanten onderling. Twee van hen kenden een terugval – de wond was weer open. Terwijl de derde na heel wat tegenslagen juist weer wat verder kon. Hij had die ochtend trap gelopen mxc3xa8t prothese. Ik mengde mij niet in het gesprek op dat moment. Afgelopen worensdag komt die mijnheer wel naar mij toe en laat me zijn prothese zijn. Hij is erg trots. Ik maak een praatje en vertel wat ik reeds gehoord  had. Ook steek ik hem joviaal de hand toe en feliciteer hem met het behaalde succes. Ik zag de man lachen. Ook ik werd warm van binnen..Hier teer ik weer op.

BIj het artikel waar ik het in beginsel over had, staat ook een gedicht van mij vermeld:

Samenleven
 
Laat het kind in jezelf
Hoog een boom inklimmen
Zwier aan stevige tak
Vraag de volwassene beneden
Je op te vangen
Samen loop je dan
Met meer houvast
Stevig verder
Op het levenspad

xc2xa9 Gedicht: Ivar Wakker – geschreven n.a.v. column van Bas Haring in het blad FILOSOFIE nummer 3 van 2011.

Een mensenleven
is vreemd
Eerst wil je groeien
Vooral ouder worden
Zodat je kunt lopen
Gaan je eigen gang
Wilt brommer rijden
Of de auto van je dromen
Wilt stemmen
Voor de politiek
Gaan werken om het brood
Te verdienen
Dat je graag eet
Een levenspartner vinden
Nakomelingen als het kan
Toch is er ook iets bijzonders
Je wilt vooral het jeugdige
Nooit verliezen
En je schudt 
Met je kop wilde haren!

xc2xa9  Gedicht: Ivar Wakker    

GENIET VOORAL!

ZITTEN KAN ALTIJD NOG! *


*  Oei, de letters zijn xc3¡l grijs!

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws, spoormachinist. Bookmark de permalink .

Een reactie op 6 mei 2011:

  1. Martine zegt:

    rose bloemetjes, een geranium of een linde……….. jij weet hoe je ermee om moet gaan!
    XXXm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s