26 augustus 2010:

Als de nood het hoogst is, is de redding nabij:

Deze tekst stond vroeger bij ons op de w.c.rolhouder, maar daarover gaat het vandaag dus niet. Nee, ik moest er aan denken toen ik het nieuwsbericht las over de de mijnwerkers die, sinds 5 augustus vast zaten in een mijn in Chili.  Gelukkig voor hen was het feit dat ze snel contact hadden gevonden met de "bovenwereld". Ze gaven te kennen dat er geen gewonden waren en dat er water aanwezig was. Pech voor hen was het bericht dat vandaag-dagen later- is afgegeven: "We komen jullie redden hoor, maar het boren van de reddingsschacht duurt  tot en met de aankomende Kerst". Dat betekent dat er, zonder tegenslagen, in iedergeval 4 maanden beneden geleefd moet gaan worden. Gelukkig kan er wel gecommuniceerd worden en kan er eten en drinken worden gebracht. Ook las ik in de krant van vandaag dat er ruimtes gecrexc3xaberd worden waar kan worden geslapen, geleefd en gewassen. De autoriteiten hebben een speciaal programma opgesteld om de mijnwerkers mentaal en fysiek gezond te houden. Ze moeten slank genoeg blijven om door een gang omhoog te kunnen. Ook is de hulp ingeroepen van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA, die ervaring heeft met astronauten die het lange tijd in een kleine ruimte met weinig voedsel moeten stellen.

Je kunt je toch niet voorstellen dat je 4 maanden met een stel collega's opgescheept zit, diep onder de grond en dat je dan naar de ochtengymnnastiek kunt luisteren en een beetje bewegen kunt. Afschuwelijk. Hopelijk is het weerzien wat sneller dan gedacht.

Touw 

Touw biedt houvast
En verbindt
Grijp hand-over-hand
Voorzichtig dichterbij
Kijk goed naar elkaar
En vindt
De gewenste balans
Verwar het niet
Loslaten
Is Iets
Anders vasthouden

______

 Over de ruimte, lees heelal,  heb ik ook nog wel een passend gedichtje:

HET LEVEN
VAN EEN ASTRONAUT
IS UITERST
VREEMD.
HOUDT VAN
DE RUIMTE,
MAAR LEEFT,
TIJDENS
HET EIGENLIJKE
ECHTE WERK,
IN VRIJE VAL
EEN LANGE TIJD
IN KLEINE CAPSULE.

xc2xa9 Afbeelding http://moethetergensovergaan.web-log.nl/
xc2xa9 Gedichten: Ivar Wakker

 

 

Dit bericht werd geplaatst in moet het ergens over gaan. Bookmark de permalink .

Een reactie op 26 augustus 2010:

  1. Edith Kinket zegt:

    Ha Ivar,

    We gingen afgelopen zaterdag naar ons “aspergeboertje” en die had ook deze aardbeien staan. Ze zagen eruit om …… vreselijk van te smullen. Nu heb ik liever aardbeien van de koude grond, maar deze waren verrukkelijk 🙂

    Hoe ik ze het liefst eet: het liefst elke keer eentje snoepen. Puur, zonder suiker, met steeltje. (Dan geniet je er elke keer weer optimaal van i.p.v. een hele schaal achter elkaar!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s