30 juni 2010:

Waarover zal ik vandaag eens gaan schrijven? Google: –> ik voer in: 30 juni / dag van –>
het antwoord verschijnt bovenaan: DAG VAN DE WEETJES. Nou, dat komt goed uit. Ik heb gisteren nog een aantal gedichten geschreven die wel onder die term te plaatsen zijn.
Weetje

WETEN, wat weten we nu? Wat zouden we nog willen weten? Wat willen we beslist NIET weten en wat zouden we nooit geweten willen hebben? Een aantal vragen die me zo te binnen schieten. Hebben we allemaal hetzelfde soort geheugen, of selecteren we individueel? Schiften we ook allemaal de zelfde onzin of teveel aan kennis? Is er dus iets wat niemand meer weet? Ik heb geen idee! Ik heb zelf geloof ik genoeg algemene kennis en weet ook nog wel het xc3xa9xc3xa9n en ander daar buiten om. Veel ontgaat me juist niet, omdat ik veel lees en luister naar radio en kijk naar televisie. Ik schift ook wel hoor, zo zap ik veel commercixc3xable zenders het liefst snel voorbij. Maar af en toe hoor je dan nog wat. Als je dan later in een nietszeggend gesprek met iemand iets hoort, dan blijkt het ineens dat je mee kunt praten. Van weer een  ander krijg je dan de opmerking te horen: "Hoe weet jij dat nu, kijk je ook naar die troep!" Ik kan dan ontkennen, maar wordt niet geloofd. Ik laat het maar, want ik heb het programma zelf dan nauwelijks gezien, maar ken wel  de rode draad van het verhaal. Vaak kun je dat voor jezelf wel invullen…

Succes met het onthouden, maar ook met het selecteren van het geheugen. Maak gerust eens wat ruimte vrij door nutteloze kennis over boord te zetten.  Misschien moeten we het dan wel opschrijven voor als het toch nog nuttig wordt of blijkt te zijn. Al was het alleen maar om eens mee te kunnen  praten…
_________________________________

Ik wordt verzorgd
Door hen met jonge handen
Van wie de zuster zegt
Dat het mijn kinderen zijn
Maar dat is schijn
Want zijn zijn rimpels grijs
Krijg xc3xadk pap
En draag xc3xadk een slab

____________

Wij zijn  bijeengebracht
Om achter glas
Van de stilte te genieten
Met uitzicht op het leven
Dat voorbij raast
Soms wordt hier ook
De rust verstoord
En komt een mensje
Iets vertellen
Niets nieuws
Maar verleden
Dat ik moet kennen

_________

Zij zingen met mij
Steeds dezelfde liedjes
Waarvan zij de wijs kennen
Maar ik vul voor hen
De woorden in

xc2xa9 Gedichten: Ivar Wakker

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Een reactie op 30 juni 2010:

  1. supra shoes zegt:

    The second does not give up, the next second there is hope.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s