7 december 2009:

Ontwikkelingshulp

Gisteravond luisterde ik naar de radio – "Voor 1 nacht". Dit keer was minister Koenders de gast. Hij is minister van ontwikkelingsamenwerking. Er werd vooral gesproken over zijn werk. Wat voor hulp wordt er geboden? Wat blijft er aan de strijkstok hangen en wat zijn de reslutaten na enige tijd? Dingen die ik me ook altijd afvraag.
Als kind al vond ik dat iedereen moest kunnen eten en zich moest kunnen ontwikkelen. Vooral het kunnen lezen en schrijven zijn dan belangrijk. Op school hadden we ook van die acties. Voor de SAHEL verkochten we stickers of we hadden een spaarpot in de klas of thuis op tafel. Daar deden we dan wat kleingeld in om dat dan weer af te staan voor de hulp aan de arme landen.
Aan de eettafel kwam honger ook ter sprake als xc3xa9xc3xa9n van de  kinderen iets niet lekker vond of te veel had opgeschept. "Eten gooi je niet weg." Ik was het daar wel me eens en vond het een goed idee om mijn boterham dan maar naar Afrika te versturen.  "Beter een platte, oude boterham dan een dag honger," dacht ik nog. Onze armen zijn te kort om dat over afstand aan te reiken. Dus vertrekken er hulptreams om de nood te lenigen. Gelukkig was er dan voor enige tijd water en voedsel voor iedereen. Putten werden geslagen om zo later zelf ook water te kunnen  halen. Ook werd er gezaaaid en plantjes gepoot om na de zomer zelf  te kunnen oogsten. Erg goed allemaal, maar het was ook een druppel op de gloeiende plaat. Het werd er steeds warmer en de droogte kwam de volgende zomer terug. Hongersnood na hongersnood.
Elders werd het de mensen geleerd om te vissen, zodat ze zich van voedsel konden voorzien. Een heel goed streven. Leer de mensen het land te bewerken, maar ook de natuur te respecteren. Dus geen roofbouw plegen! De natuur zal zich anders later tegen de mens keren! Woestijnuitbreiding, watersnood, zandstormen etc.
Begrijp me goed: het is goed om mensen te helpen, ik zal ook helpen zoveel ik kan; ook financieel zal ik mijn bijdrage wel leveren, maar het is goed om de hulpbehoevende  zelfredzaam te maken. Zodat hij / zij onafhankelijk kan blijven en zichzelf kan helpen.

                                                                                       

Lucebert zei ooit: "Als ik wil, veeg ik de smeerkaas van mijn bril, om honger te zien aan de horizon."

                                                                                       

Voedselhulp

Honger kruipt door het zand.
Niet draagbaar door vel over been.
Lippen te droog om te klagen.
Dorstig naar een bord
met een overschot aan gaven.
De buik vol van druppels
op een gloeiende plaat.
Vind net de kracht om
met een strijkstok
een nieuw punt aan te snijden.
Slechts xc3xa9xc3xa9n kruimel
blijft hangen.

                                                

Ik slik de honger
En kauw de dorst
Glassplinters 
Vermengen zich
Met droog brood
Ik word misselijk
Van overdaad

xc2xa9 Gedichten: Ivar Wakker

                                                                                       

Ellen_ten_damme_

(Bron: google images)

Ellen ten Damme zong ook nog het leuk liedje: "Durf jij":

Te zien en te beluistern op de link:
http://www.youtube.com/watch?v=j0XnIQksEMc

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s