11 november 2009:

Vanmorgen paniek! Mijn vrouw was vanmorgen met mijn zoon weer vroeg opgestaan om de kranten te bezorgen ( dat deed ze al vanf maandag i.v.m. de griep van mijn zoon), maar nu had ook zij wat griepverschijnselen. Ze was  verkouden en had pijn in de keel. Ze meldde dit op haar werk. Ze moest een grieptest ophalen. Ik had op mijn werk telefonisch doorgegeven dat ik wat later kon komen. Samen reden we naar het laboratorium. Daar aangekomen haalde ik bij de receptie een test. In de auto nam mijn vrouw bij zichzelf wat neus- en keelslijm af op wattentsaafjes . We pakten dit weer in en voorzagen de test van de nodige gegevens. Ik bracht het terug naar re ceptie. Morgen moest mijn vrouw naar Amsterdam en ze had met de bedrijfsarts afgesproken dat vanmiddag nog het resultaat bekend zou zijn. Helaas bleek zit dit niet mogelijk te zijn. ’s Midaags hoorde ik dat ze dus niet naar Amsterdam gaat, want de uitslag kon pas morgen middag bekend gemaakt worden.
Daarna met de auto naar het werk. Wat een luxe!

Snel aan de slag, want de vuile afwas moet eigenlijk voor 10:00 uur bij de spoelkeuken zijn! Snel de afwaskar gepakt en de shakes. De lift naar boven, shakes in de koelkasten. Jas ophangen. De kar met vuil vaatwerk naar beneden, alsmede de vuilniszak. Dit stond allemaal al op de gang. Daarna weer naar boven, de afwas uitgeruimd en op de serveerwagen gezet. Mijn collega had al aangegeven hoeveel eters er zouden zijn. Daarna de vuile was weggebracht en schone doeken opgehaald. Opgevouwen en ingeruimd. De planten hadden gisteren al water gehad: i.v.m het feit dat de kachel goed brand is de verdamping groter.
   Dus een emmer gepakt en een sopje gemaakt. Vlug de huiskamer door! Want vandaag namen twee revalidanten afscheid. Er stond al taart klaar! Slechts xc3xa9xc3xa9n dame heb ik sterkte thuis kunnen wensen. De ander was denk ik al weg. Er waren blijkbaar veel revalidanten vroeg naar therapie, want er waren er slechts 3 die een kop koffie namen met daarbij een gebakje. o, nee, xc3xa9xc3xa9n mijnheer nam geen gebak. Hij heeft suikerziekte en mocht dat niet.
Zo was ik dus rond half 11 toch al klaar met mijn werkzaamheden. Ik ging naar mijn collega’s en sprak het xc3xa9xc3xa9n en ander door. Zo ook het verhaal over de tekenen van griep van mijn vrouw.
Na een poosje kwamen er allemaal verpleegkundigen naar de verpleegpost. Ook twee artsen waren daar bij. Er was een bijeenkomst georganiseerd omtrent de naderende vaccinatie – volgende week waarschijnlijk. Het verhaal was kort en bondig. De situatie van de Mexicaanse griep werd gekenschetst. Ook de risico’s en de te nemen stappen werden besproken. Maar ook het feit dat het erger is dan het zich eerst liet aanzien. De haast is nu geboden. Van de mensen met griepverschijnselen heeft 9 van de 10 de Mexicaanse griep. Er zijn al mensen ziek geworden op de polikliniek en onder personeelsleden zijn er al mensen met zieken thuis. Helaas viel er afgelopen weekend 1 slachtoffertje te betreuren. Het ging om een revalidant die op de polikliniek behandeld werd. Door een epileptisch insult is dit kindje  veel te jong overleden. Daar wordt je toch wel stil van.
Er werden vragen gestelt. Ook ik stelde hier wederom mijn vraag. "Als er in je omgeving twee zieken zijn, moet je dan zelf n
og wel gevaccineerd worden en loop je geen overdosis aan virus op? Helaas konden hier de vragen ook niet beantwoord worden. Ik ga er toch maar vanuit dat ik me gerust kan laten vaccineren. Is het niet om zelf niet ziek te worden, danwel om de ziekte niet over te brengen op de kwetsbare revalidanten.
   De bijeenkomst liep wat uit. Rond half 12 kwam ik op de afdeling terug. Mijn collega was ook nog niet erg ver met het tafeldekken. Ook zij was op de bijeenkomst geweest, maar ook n
og gebeld. Zodoende heb ik haar geholpen. Teg en12:00 uur kon ik met een gerust hart naar huis gaan. Ik hoefde slechts mijn jas en trui op te halen, mijn badge afdoen. En…. o ja, mijn chauffeuse bellen. Hi, hi.

IN DE AUTO
MOET JE
ALS CHAUFFEUR
GEEN LAST HEBBEN
VAN EMOTIES.
IN EEN WAAS
VAN TRANEN
ZIE JE WEINIG.
HEB JE
IN DE BOCHT
LAST VAN
OVERSTUUR.
BEN JE
UIT BALANS
EN STAAT
DE WAGEN
ONDERSTEBOVEN.

xc2xa9 Gedicht Ivar wakker

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s