27 oktober 2009:

Na een heel lang weekend, waarin we van alles te doen hadden, was het weer tijd om te werken. De zomertijd was voorbij. Ik was er dit jaar snel aan gewend. Het was ’s morgens lekker wat lichter, hoewel je dat nu nog nauwelijks merkt, want ik vertrek pas na 9:00 uur.
Vandaag heerlijk gewerkt. De kar snel opgehaald. De shakes afgeleverd en in de koelkastdeur gezet. Dan is het makkelijk te zien van wie welke shake is. Op de afdeling gekomen laad ik snel de afwaskar uit. Ruim alles ook snel op de serveerwagen, mijn collega had een briefje klaargelegd met daarop het aantal revalidanten. Op deze afdeling eet gewoonlijk iedereen mee aan tafel. 15 eters dit keer.
Hierna breng ik de vuile vaat naar de spoelkeuken. Dit moet voor 10:00 uur gebeuren. Weer boven, pak ik de vuilniszakken uit de pedaalemmers en gooi dit in de grote afvalcontainer. Daarna breng ik de vuile was  weg. Ik pak direct ook wat schone doeken en ruim dit netjes op in het keukenkastje.
Daarna vul ik de gieter en ook een schone doek – om gemorst water op te nemen.  op de gang en in de huiskamer geef ik de planten water. Op de gieter hing een briefje met daarop de instructie om de plant op tafel en de orchidee geen water te geven. Ik bleek later de orchidee toch water te hebben gegeven.  Ik dacht dat de orchidee in de vaas stond, maar dat bleek een bos irissen te zijn.
Ik pakte daarna een emmertje sop en nam allereerst de peper- en zoutstelletjes af. intussen kwamen er een aantal revalidanten terug van therapie en gingen aan tafel zitten voor een kop koffie. Er bleek nog geen thermoskan op tafel te staan! Exc3xa9n van de revalidanten reed met de rolsoel naar de keuken en liet een thermosfles vollopen. Ik reageerde en deed thee in de andere. IK bracht dit naar de huiskamer. Ik controleerde  meteen of er nog meer moest worden bijgevuld. Ja dus. Koffiemelk en suiker. Bij het terugzetten van de doos met suikerklontjes gebeurde er  iets. De doos schoof van het theedoosje af en kieperde zo om! Een halve doos suikerklontjes kon ik dus weggooien. Exc3xa9n revalidant sprak me later hier over. We konden er beiden samen wel om lachen. BLIKSCHADE VOOR DE VOGELLANDEN.
   
Ik vervolgde mijn werkzaamheden. Rond half 11 had ik de gehele huiskamer schoon. Alleen de tafel waar de koffie etc. op stond kon ik niet schoonmaken, want daar zaten nog wat revalidanten nog aan de koffie.  Ik wilde mijn kop koffie bij mijn  collega’s gaan drinken, maar toen nodigden de revalidanten mij uit om dat bij hen te doen. Dat deed ik dus. Enige revalidanten kende ik nog niet. Zij vroegen belangstellend wie ik was en wat ik hier voor werk deed. Exc3xa9n van hen dacht dat ik van de fysiotherapie was. Ik glimlachte en vertelde mijn verhaal. Verder spraken we over allerlei dingetjes. Ook de ervaringen van ons als mensen met een beperking kwam aan de orde.
Een revalidant vertelde dat hij afgelopen weekend kleding had gekocht. Hij was samen met zijn 
vrouw. Toen er afgerekend moest worden vroegen ze zijn vrouw om te betalen. Hij vertelde de dame achter de kassa dat hij betalen zou en stond met zijn ene been op uit de rolstoel om bij de pinautomaat te kunnen. "Ik ben niet gek hoor, ik zit alleen in een rolstoel!" zo reageerde hij in het gesprek. HIj heeft gelijk, maar hij zal het vast nog vaker tegenkomen. Er is namelijk weinig begrip voor gehandicapten in de snelle wereld.
Na dit gesprek ging ieder zijns weegs en men liep of rolde van tafel. Snel maakte ik deze tafel schoon.
Ik liep naar mijn collega in de verpleegpost. Zij was nog met de admninistratie bezig. Ik vertelde haar dat ik alles had gedaan. Zij antwoordde: "Drink gerust een kop koffie"Ze vertelde dat we samen  de koelkast nog wel konden schoonmaken. Ik liep met een mok koffie naar de huiskamer terug. Bij twee andere revalidanten dronk ik mijn beker leeg. Met hen sprak ik ook over allerlei dingetjes.Exc3xa9n van hen zou vanmiddag nieuwe schoenen gaan kopen!
Mijn collega kwam binnen en ruimde de koelkast uit. Ik mocht deze uitsoppen en het apparaat weer aanzetten. Zij zou samen met mij de koelkast wel weer inruimen. Ik pakte opnieuw een emmertje sop en liet ook de gootsteen vollopen. Hier deed ik wat heter water in. Ik sopte de koelkast uit en nam om beurten de planken  eruit. Dan wist ik tenminste ook weer waar deze teruggezet moesten worden!
Hierna zette ik de shakes die in de deur stonden op een plankje in de koelkast. Toen kon ik de deur met alle vakjes ook afnemen! Hierna zette ik de shakes in de deur terug. Het was alleen nog zaak om er een stuk keukenrol onder te leggen tegen het knoeieen. Blijkbaar is dit erg kleverig!
Mijn collega was ondertussen met tafeldekken begonnen. Samen zetten we eerst alles terug in de koelkast. Daarna dekten we samen de tafel verder af. We evalueerden de ochtend en ik tekende mijn lijstje af.

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

2 reacties op 27 oktober 2009:

  1. Virgenie zegt:

    Dag Ivar,

    Wat leuk om je dan nu uiteindelijk ontmoet te hebben!
    Leuk ook dat ik nu weet waar ik meer van je werk kan lezen, ik ben wel nieuwsgierig geworden nadat ik de dichten in de nieuwsbrief heb gelezen.

    Wees welkom op mijn blog [zie verderop] en/of Haif [http://mata-galak.hyves.nl]!

    Tot zover voor nu, mijn pannetjes op het gasstel geuren me tegemoet,
    GlimlachGroet,
    Virgenie aka Mata Galak/Fay

  2. Vir zegt:

    p.s.
    Ik ben zo vrij om je scans van de uitnodiging van de xpo op te slaan om ze op mijn Haif te plaatsen! Hoop dat je het niet erg vindt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s