11 augustus 2009:

Vandaag is het weer zover, opname in het ziekenhuis. Exc3xa9n dag maar hoor, als er tenminste geen reactie plaats vindt. Ik  ga voor een provocatie zoals dat heet. Medicijnen innemen/ toedienen en kijken of er een allergie-reactie optreedt. Vandaag ging ik helemaal alleen heen, mijn sparringpartner van de vorige twee maal was al volledig uitgetest.
In eerste instantie was de afdeling lastig te vinden. Op mijn briefje stond een krabbel van C2 en B4. Vragen bij de opname, leverde mij een verwijzing op naar C2. Hier aangekomen, zag ik al direct dat dit de poli van de longartsen was. Weer naar beneden – bij de receptie werd ik verwezen naar B4. Liften in een gang. Via een doolhof kwam ik bij de verkeerde liften terecht –  toren A. Een man in  het wit kon mij ook niet goed wijzen waar ik zijn moest. Op eigen inzichgt de C -afdelingen gevonden en toen naar de tweede etage. IK werd al verwelkomd. Samen met mij was er nog een vrouwelijke patixc3xabnte.

Met haar deelde ik de kamer. We haden al spoedig contact. Zij was erg allergisch voor allerlei voedingsmiddelen en huisstofmijt. Zij reageerde door darmproblemen en huidreactie en wel zo erg dat ze een week darmproblemen had. Al ruim 2 jaar kwam ze vaak in het ziekenhuis terecht voor tests en behandeling. Nu was er besloten om haar voor een aantal zaken immuum te maken. Dit kan lukken door over een periode van 5 jaar geloof ik steeds een dosis toe te dienen.

Samen aan het infuus. Mijn eerste prik was weer mis. Het nieuwe systeem was bij de verpleegkundige niet bekend en na flink wroeten was de naald scheef komen te staan.Het wroeten was geen pretje. De andere hand was beter prikbaar. Vandaag moest ik de medicatie slikken middels capsules. De dokter hield de medicijnen uit het zicht, want hij vertelde mij dat er ook placebo’s bij zaten. Hier zit geen werkzame stof in. Zo was de test betrouwbaarder. Mijn kamergenote kreeg steeds injecties.

We lazen veel of spraken over van alles. Vonden zo genoeg afleiding. Met de lunch aten we onze boterham. Toen ik rond twee uur mijn thee gedronken had, dacht ik dat ik vanmiddag ook nog koffie wilde. Moest…eigenlijk, want ik heb de caffexc3xafne nodig want anders krijg ik ontwenningsverschijnselen. Om half 3 kreeg ik mijn medicijnen  en ik nam deze in met water. Ik vroeg direct ook om een kop koffie, want ik voelde iets van hoofdpijn opkomen. Helaas was dat dus geen goed idee; aldus de verpleegkundige. Medicijnen in combinatie met koffie mag absoluut niet! Dan wordt de reactie verterkt. De maagklachten kunnen verterkt optreden. IK baalde dus, want ik dacht dat ik helemaal geen koffie mer mocht i.v.m. de medicijnen van vandaag.

Bij de volgende dosis kreeg ik het verlosende antwoord. Een half uur na inname mocht er wel koffie gedronken worden, want het ging om de reactie in de maag. Dus ik mocht om 17:00 koffie. Gelukkig had ik al geen dreigende hoofdpijn meer, dus ik verwachtte geen caffexc3xafne tekort. Ik belde een half uur later voor de koffie –  zo had ik met een verpleegkundige afgesproken. Er kwam geen zuster…Pas rond 17:15  kwam een collega om de deur kijken en ik reageerde adrem met de mededeling dat ik koffie verwachtte. De dame in het wit reageerde wat bot en kwam niet meer terug.

Ovederdracht – de late dienst ploeg kwam. Ook het eten rond 17:30.

  • Soep
  • Spercieboontjes en gekookte aardappelen met jus en een kippeboutje
  • Sinaasappelpudding

Ik had trek, alhoewel ik het eten niet lekker vond, en ik begon direct aan de soep. Heerlijke boullion met veel groente. Ik lepelde zo een groot stuk bleekselderij naar boven. HELP! Mijn kamergenote is daar allergisch voor. Ik vertelde haar dat meteen. Zij had op dat moment nog geen hap gegeten, want ze had een vriendin op bezoek. Zij verwijderde de deksel op het kommetje – dezelfde soep als ik. Dus zij mocht dit absoluut NIET! De verpleging in kennis gesteld. Dit werd niet in dank afgenomen. Ondanks dat het gisteren al was besroken  en doorgegeven aan de KEUKEN, was er toch iets fout gegaan.  Notenallergie was wel doorgegeven en SOJA allergie. Maar de kerrie, koriander en bleekselderij waas niet tot hen doorgedromngen. Gelukkig zag ik het op tijd.

Wees dus niet gemakzuchtig, maar wees alert. Eet niet blindelings.
Het is natuurlijk nog altijd zo dat mensen fouten k
unnen en mogen maken hoor.

OM 18:00 uur kreeg ik de laatste capsule om in te nemen. De koffie zou ik na half zeven zeker nog krijgen. Om 19:00 kon ik huiswaarts keren. En zo geschiedde. Met twee bepleisterde handen verliet ik het hospitaal. Blij om weer thuis te zijn.

Gelukkig ook de volgende morgen geen reacties op het lichaam. Dus weer lekker aan het werk.

Het is te hopen dat mijn kamergenote  een beetje baat heeft bij de behandeling. Zo dat zij wat meer ontspannen  kan eten. natuurlijk kun je wel zonder de producten, maar het echt niet mogen wordt dan weggenomen. Succes ermee!

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s