3 augustus t/m 7 augustus 2009:

Ik vat de de gehele week maar even samen. ik had te veel "kopzorgen" en de temparaturen waren ook dusdanig hoog dat je niet voor je plezier binnen achrer de computer kroop.

De werkzaamheden op de Vogellanden verlopen nog steeds voorspoedig.Ik weet inmiddels veel te vinden – geen gezoek en gevraag dus. Ook kan ik zelf wel iets vinden om aan te pakken. Dinsdag begon met drukte buiten het pand en in het restaurant. En dat in de vakantieperiode? Naar later bleek, waren het zo’n 30 evacuxc3xa9es. Er had brand gewoed in een nabij gelegen studentenflat. Door de vele rook – 2 mensen waren opgenomen met rookvergiftiging – was het hele pand ontruimd. Gelukkig was het dus vakantie, want nu waren veel bewoners afwezig. De mensen kregen in het restuarant een ontbijt aangeboden en konden hun verhaal kwijt. Ze waren nu in afwachting op terugkeer… Dat zou xc2xb4s middags plaats hebben. Ik las later in de krant dat de kamer waar de brand ontstond veel schade had opgelopen. Verder was er in de omgeving alleen sprake van roetschade.
Toch heerlijk gewerkt op de dinsdag. gesproken met een aantal bewoners over allerlei zaken. In veel van de gesprekken komt toch de onzekerheid van veel revalidanten
naar voren. Aan de buitenkant van velen valt niet te zien dat er met hen iets is gebeurd. Veel van hen hebben te kampen met "restschade " . Ik hoor hen verhaal aan en probeer met hen een oplossing te bedenken. Vaak herken ik het probleem ook bij mijzelf en dit leg ik dan ook uit. Zo hebben enkele last van drukte. Dat vermoeit hen. Bezoek willen ze dan ook wel ontvangen, maar het liefst op enige momenten. Dit moet je dan ook naar eigen believen invullen. Misschien kan het thuisfront er bij helpen? Ook het verzorgen van de visite is vermoeiend. Leg het uit aan bezoekers en laat je gerust helpen bij het serveren van koffie/thee. Vertel de mensen waarom je het zo wil, misschien komt er bergrip.
Een revalidante had het zo opgelost: alle bekenden hadden een mail ontvangen waarin gevraagd werd om niet in de weekenden te komen, want dan was ze het liefst rustig met haar partner alleen thuis, maar te komen naar het revalidatie-centrum. Dan had ze ook niet zoveel zorgen over het bezoek aldaar. Een goede oplossing, alleen moet er nog wel het een en ander uitgelegd worden nadat je gestopt bent met de therapie.
Ik zal eens vragen bij Cerebraal of er geen informatie beschikbaar is, waarin de ze problemen worden besproken en kunnen leiden tot eenvoudige oplossingen. BEGRIP van de omgeving is van groot belang.

Woensdag had ik een gesprek met een mijnheer, hij vertelde dat hij graag kookte – Indisch want hij kwam uit de voormalige kolonie. Hij kookte thuis vaak voor de visite en familie. Soms vergde dit een heel georganiseer en was hij wel 3 dagen bezig met koken! Nu kon hij dit nog steeds naar eigen zeggen alleen vergde het wel meer energie en denkvermogen.
Ook vertelde hij dat hij niet ingegaan was op een uitnodiging voor een verjaarspartij van kennissen, hij was bang dat  hij een attractie zou worden. " iedereen kent me en hoort of ziet me dan en dan wil iedereen horen hoe het met me gaat en zo." " Je kunt je afvragen of men nog wel voor de verjaardag komt of voor mij."  Ja, zo is het maar net, hoe ga je om met zoveel aandacht en is dit dan ook oprecht. Hopelijk krijgt deze man te maken met welgemeende belangstelling en kan hij iedereen uitleggen wat er met hem is gebeurd en hoe hij geholpen kan worden bij kleine zaken.

Bij het halen van de soep overkwam me iets vervelends. Een bewoner trakteerde op saucijzenbroodjes en deze wraren nog niet klaar. Ik bracht dus eerst drie bakken soep naar de afdelingen. Daarna ging ik terug om  het heerlijks op te halen. Dit stond in drie metalen bakken onder de warmtelamp. Omdat het drie hoog gestapeld stond, waas de bovenste deksel gloeiend heet. Ik verbrande mijn duim! Eenmaal bovengekomen zette ik het allemaal neer en vertelde er van. Ben ditrect flink aan het koelen gegaan! het zou nog de gehele dag gevoelig blijven.

Emoties op donderdag. Soms zien mensen het even niet meer zitten, je bent in een afhankelijke situatie tercht gekomen. Loopt zo vaak tegen dingen aan die je anders zou willen, maar niet anders kunnen. Je gaat je eiegen situatie soms ook vergelijken met die van anderen. waarom kan ik nog niet dit of dat, terwijl een mede revalidant het al wel kan. Het lijkt zo vanzelfsprekend, maar ieder is uniek dus ook het verloop en eindresultaat zijn anders. Dat probeer je in zo’n situatie dan uit te leggen aan een getroffene. Tel je eigen zegeningen:  een paar weken terug kon je bijvoorbeeld nog niet lopen en nu loop je toch al achter een rollator of met stok! Misschien kun je ooit ook zelfstandig lopen zonder hulpmiddel, maar als dat niet wil, dan kun je toch in iedergeval iets?

Juist door deze gebeurtenissen was ik een beetje ontdaan. Ik herkende veel van mij vanuit mijn jeugd. Boven mijn bed hing, ter bemoediging, een plakkaat met de tekst: " IK KAN ALLES" Ik moest immers veel weer leren en dus gewoon gaan proberen. Ik had er persoonlijk op toegezien dat er     "BIJNA" tussen kwam te staan. MIjn argument was dat een mens nooit kon vliegen.

Donderdag middag ging ik naar de tandarts. Een afgebroken kies – vlak voor mijn vakantie naar Italixc3xab – in  dezelfde vakantie was de vulling en nog wat stukjes kies afgebroken. Dinsdag had ik eerst een afspraak om de boel weer op te bouwen. helaas was dit niet meer mogelijk. Nu moest het een kroon worden. Het viel allemaal reuze mee. De verdoving was pijnloos en 1,5 uur met je mond open liggen is geen pretje maar beslist niet onoverkomelijk. De noodkroon is op een opbouw gezet. De kies was bijna geheel weggebroken. gelukkig niet te ver, want anders zou er gesproken worden over een implantaat en dat leek me heel wat pijnlijker.

Woensdag moet ik pas weer werken, want dinsdag 11 augustus ga ik weer 1 dag naar het ziekenhuis. Wederom het uittesten van een antibiotica. Zal ik nu weer allergie-vrij blijken?

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Een reactie op 3 augustus t/m 7 augustus 2009:

  1. Iris zegt:

    Ik heb ook EMDR “gehad” (:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s