30 juni 2009:

De laatste dag van een indrukwekkende maand. Waarin veel gebeurde; ik zette de grote stap  richting vrijwilligerswerk. Gelukkig heb ik het stapsgewijs gedaan, had xc3xadk de touwtjes in handen en kon ik de voorwaarden scheppen. Fijn ook dat mijn werkgever hier aan kan voldoen. Zij houden zelf ook een vinger aan de pols, zodat er niets kan gaan. Ik ben erg enthousiast en zij zijn blij met mij. "Was ik hier maar eerder aan begonnen" hoor ik mijzelf vaak denken.  NEE, moet ik zeggen het is beter dat ik er nu voor kan gaan. Ik houd nu zelfs energie en tijd over om nog andere belangrijke dingetjes te doen. Te denken valt aan FOCUS, de expositie in 2010, het huishouden, lezen en dichten  ook nog: bewegen ( fietsen voor de pondjes )

Vandaag weer vol goede moed naar het werk gefietst. Onderweg telkens maar mijzelf inprenten: "de shakes en andere gekoelde producten" Dit moet ik nu ook ophalen als taak en dit wil ik vooral niet vergeten, maar er routine van gaan maken. Fiets weg zetten, centrale keuken, de afwaskar – welke was ook weer van ons? Gelukkig was er iemand van het personeel, dus ik vraag aan haar of er ookm shakes voor ons staan. Zij bevestigd dat met een: "Je weet waar het staat hxc3xa8?" IK beaam dat en open de koeling. Ja, op het blad aan de linkerzijde staan een 5-tal bekers. Ik lees de letter op de deksel dus ik weet ook voor welke afdeling het bestemd is. Met de lift omhoog. Kar aan de kant, shakes wegbrengen. Melden aan mijn collega dat ik de shakes heb opgehaald. Zij zegt me direct in welke koelkast het gezet kan worden. Ik zet ze bijelkaar op xc3xa9xc3xa9n plankje en soorteer ze op naam van de gebruikers. De kar bij het biljart, bagage in de kluis. Met de afwaskar naar de desbetreffende keuken. Mijn andere collega is nog bezig met het afruimen van de ontbijttafel. Ik ruim dus de kar af door het in de keukenkastjes te zetten. Het afval gooi ik weg, de vuile was in de wascontainer. het oud-papier wil ik wegbrengen, maar er staat geen box om het in te stoppen, dus dat neem ik weer mee terug. het linnengoed vul ik aan. Er zijn bijna geen dweilen meer zo meld ik mijn  collega, maar daar kan ik geen invloed op uitoefenen. dat zal straks wel van beneden gebracht worden. De vuile vaat breng ik naar beneden. Zie ik mijn ander collega onderweg met de vuile vaat van haar afdeling lopen. Ik vertel haar dat ze de grote afwaskar niet hoeft op te halen, want dat is mijn taak. we kletsen onderweg wat verder. We brengen samen de vuile vaat weg en ik neem de schone vaat weer mee- zoals afgesproken. Zij haalt een kan met ijsklontjes op in het restaurant. voor de limonade van een revalidant. "Lekker koel voor straks na de therapie"zegt ze.  Op de andere afdeling ruim ik dus de afwaskar leeg. Mijn collega geeft me direct een briefje met het aantal eters en dergelijke, zodat ik de serveerwagen meteen kan opladen voor de lunch. Het was een heel getel, maar het ging goed. ( 17 eters, 2 noppen, 2 mensen eten later- dus op een blad; dus 13 gewone borden, 17 glazen en bekers en bestek, 6 extra messen voor in de kuipjes boter)

Hierna naar mijn ander collega terug gelopen. Samen van beneden de heerlijke koffie gehaald. Even overlegd wat ik kan gaan doen vandaag. Ook heb ik haar het blad Revalidatie magazine terug gegeven. Ik heb het met interesse gelezen. Ook vertel ik dat ik 11  augustus niet kom werken, dit i.v.m. provocatie-onderzoek in het ziekenhuis. Ik wordt dan voor de derde maal onderzocht in het ziekenhuis. Ben ik allergisch voor deze specifieke antibiotica? Ook nog aangegeven dat ik misschien later ook ziek kan zijn of worden. Hopelijk is dat niet het geval, want dan zou ik waarschijnlijk slechts voor 1 penicilline allergisch zijn.

Daarna ben ik aan het werk gegaan. Althans dat was de bedoeling, maar daar kwam niet zo veel van. Was het de afgelopen weken telkens rustig op de dinsdag, vandaag was het een drukte van belang. Zeker 5 tot 8 mensen aan het koffie drinken. Het kwam ook door het feit dat er mensen ontslagen werden. Zo was er ook taart( vlaaien) voor een ieder die het wilde. Ik sloeg het af, scheelt toch al gauw heel wat calorixc3xabn!
Tussen de bedrijven door heb ik het een aen ander opgeruimd, afgenomen, weggezet. heb zelfs de dingen die ik afgelopen donderdag niet kon doe nu ingehaald! Ook had ik genoeg tijd voor het voeren van een aantal gesprekken. Een mijnheer beklaagde zich over het gebruik van zijn aangepaste parkeerplaats thuis. Daar staan nu telkens auto’s van onderwijzend personeel . Bij de gemeente heeft hij al aangegeven dat er een teken op de straat ( kruis van NIET PARKEREN) moet komen en dat de oprit naar de stoep ook vrijgehouden wordt. De misbruikers willen van geen wijken weten en verwijten de man dat hij zich er niet mee moet bemoeien. Maar deze mijnheer moet toch gewoon vanuit zijn auto naar huis kunnen rijden met de rolstoel? Waar zijn we toch mee bezig! Hopelijk vindt hij snel gehoor bij de gemeente, zodat hij zich wat mobieler voelt. En hoeft hij geen gevaarlijke capriolen uit te voeren om op de stoep te komen.

Een andere man vroeg zich af of hij na re revalidatie, weer op zijn oude werkplek kon functioneren. IK besprak met hem wat hij deed en samen kwamen we tot de slotsom dat er nog genoeg andere taken bij zijn werkgever te doen waren die wel geschikt voor hem waren. Ook kan misschien het werk aangepast worden in de toekomst. Deze man heeft ideexc3xabn genoeg en ziet gelukkig ook overal wel een taak voor zichzelf weggelegd in de samenleving. Hij kijkt in iedergeval positief de wereld in. Hopelijk kan hij zijn dromen een beetje realiseren en krijgt hij bovendien wat hulp van zijn werkgever, familie of leefomgeving. Begrip zou hem al een stap verder helpen en de tijd verkorten waarin het allemaal te realiseren valt. Ik wens hem succes!

Rond 11:00 uur komt de schone afwas  terug, tijd om de kar af te ruimen en de serveerwagen op te laden –  voor zover dat al niet gebeurd was.  Daarna dek ik met mijn collega de tafels. We zijn  weer met veel mensen dus ik dek drie tafels! 3 mensen met een noppenbord, 2 eters op de slaapkamer en 1 mevrouw heeft haar partner die vandaag meeloopt. Zij krijgen een plekje bij elkaar. Ook is de plek speciaal voor mevrouw – met de rug naar de gang, zodat ze niet te veel afgeleid wordt – Op de twee borden zet ik het bordje: GERESERVEERD. Vlak voor twaalf uur komen de kaas, worst, boter op tafel. het drinken blijft nu op de kar staan. Mijn collega wil het drinken stimuleren. Zij schenkt wat hij of zij wil, maar dan kan zij het in de gaten houden wat er per persoon gedronken wordt.
Mijn collega moet bij het eten aanwezig blijven. Er is wat mij betreft niets te overleggen. Z
odoende kan ik om 12:00 uur al naar huis.

TOT MORGEN MAAR WEER!

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s