24 juni 2009:

De wind was beduidend minder, dus in t-shirt naar het werk. De rugzak met brood, tussendoortje , pen en papier en werkschema knelt wat om de schouders. Het werk  op zich geeft mij enkel kracht en belast mij blijkbaar niet. Ik hou voldoende energie over, zo moge blijken. Gisteravond fietste ik,  ondanks de stevige wind, zo ruim 25 kilometer!
Vol energie en zonder spierpijn stap ik ruim voor half 10 van de fiets. "BESTEMMING BEREIKT."
De afwaskar opgehaald. Rugzak in het kluisje, de badge opgeklikt. Ik behoor tenslotte tot het personeel en dan wil je ook als zodanig herkend worden. De afwaskar afgeruimd en alles maar in de keukenkastjes gestopt. Mijn collega was nog met het afruimen van de ontbijttafel bezig. Daarna haar nog even geholpen. De vuile vaat naar beneden gebracht. De andere afwaskar mee naar boven genomen- van weer een andere afdeling. Hier verblijven veel mensen met een lichamelijke beperking ( amputatie en verlamming). Boven gekomen ontdekte ik de ietwat andere indeling. Ook was er wat weinig ruimte om je vrij te bewegen. Om ruimte over te houden zette ik de volle bladen maar bovenop de wagen. Maar het kost dan wel de nodige kracht, omdat je wat krampachtige bewegingen maakt. Eist toch veel kracht. Ook liep er af en toe een collega binnen en dat verstoorde mijn concentratie ook wat, maar ja; ik werk er niet alleen, de werkvloer delen we!
De schone vaat maar in de kastjes gestopt, want ik kon nog geen serveerwagen ontdekken. Een collega van deze afdeling bedankte mij voor hetgeen ik had gedaan. Toen naar mijn  wat meer vertrouwde plekje teruggekeerd. Hier alvast wat afval opgeruimd, vuile was in de wasmand gedaan. Oud papier opgeruimd en de voorraad servetten, dweilen en theedoeken aangevuld. Mijn collega was bezig met wat creatiefs dus ik pakte de gieter en gaf de planten wat water. Later bleek 1 plant wel erg veel water in de pot te hebben; voorlopig daar dus geen water in doen. Naar mijn collega teruggekeerd, want het was wel tijd voor een bakkie. de revalidanten zaten ook al aan de koffie of thee. Wij haalden de koffie beneden – een lekker bakkie Troost en we gingen even in de zusterpost zitten. We spraken over wat me te doen stond. Ik stelde tussendoor nog wat vragen, want niet alles was me duidelijk in het nieuwe werkschema. Morgen ligt er een geheel aangepast schema, waar meer verduidelijkt is. zo is het voor beide partijen werkbaarder, denken we.

Terug in de huiskamer vulde ik de kannen weer met koffie en thee. Zette de vuile kopjes op de afwaskar op de gang. Ook vulde ik mijn emmertje met sop en begon wat af te nemen ( de tafels, vensterbanken, raamlijsten, koelkasten, dressoir, computer, peper- en zoutstelletjes.) Tussendoor luisterde ik naar de gesprekken die men voerde. Ook mengde ik mij soms in een gesprek. Zo was er een mijnheer die niet op wat woorden kon komen, de mevrouw tegenover hem herkende dit. Ik stelde hen gerust en zei dat ze de tijd moesten nemen. "Laat je vooral niet opjagen!" Vraag jezelf af waar het mee te maken heeft, misschien kom je dan op het woord.
Een ander vertelde mij dat een kind van haar jarig was en dat ze als verrassing vanavond een uurtje zou langsgaan. Het feest werd pas komend weekend gevierd, maar voor haar was dit beter, want ze kan niet zo goed tegen zoveel lawaai. Het zal het mooiste cadeau zijn, de dochter zal zich dat lang blijven heugen. Een andere man vertelde dat hij anders was gaan horen. H
ij kan ook niet tegen lawaai, maar hij ervaart het geluid ook als "anders" – zelfs door een goede koptelefoon is het soms wat SCHERP.

De schone afwas kwam er aan,( 11:07) voor mij het sein om door te gaan. Ik zette de borden, bekers, kopjes en glazen op de serveerwagen. noppenborden erbij. Drie bladen met  bord, glas en beker en bestek op het aanrecht. Deze mensen eten later.( therapie )

Met mijn collega het werkschema wat angepast, morgen gaan we het nader bekijken en zal ik vragen om een print.

Half twaalf, tijd om de tafel te dekken. Ik begon er ervaring in te krijgen. Mijn collega vroeg dus aan me om het zelfstandig te doen. Het ging als vanzelf. Af en toe even vragen waar iets staat, maar verder ging dat prima. Ook de worst en melk op tafel. Zelfs de kaas( HACCP: handen goed wassen, afdrogen met papier en ontsmetten met alcohol). Ook dit vond ik erg leuk! Tegen 12:00 uur liep ik snel naar de centrale keuken. De soep opgehaald. Heldere groentensoep. Boven de soep op de afdelingen gezet. De kar naast het biljart, want anders staat het in de weg. Ik wenste een ieder smakelijk eten en vertrok voldaan huiswaarts.

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Een reactie op 24 juni 2009:

  1. lillylauma zegt:

    Heel erg mooi!
    Oh, sorry, ik kwam hier via de weblog van “een dame” en wil je complimenten geven voor dit moois.
    Heel bijzonder, zal haar zeker goed doen op dit moment in haar leven,

    Groetjes,
    Lillylauma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s