23 juni 2009:

Mooi weer.Wel de jas aan, want de nachten zijn wat fris en de wind nog stevig tegen. Met veel zin op de fiets gestapt. Nadat ik het stalen ros op stal heb gezet, ontwaar ik twee revalidanten op een bankje op het terras. Zij genieten van de zon. Ik besluit dus een andere ingang te nemen dan gewoonlijk, zodat ik nog even met hen kan praten. Ik was toch wat aan de vroege kant. Exc3xa9n van hen was gisteren naar het ziekenhuis gegaan nadat hij wel een erg dikke knie had. Bij de therapie werd dit ontdekt en men dacht aan bijvoorbeeld trombose. Dit bleek na onderzoek niet het geval. Voor de zekerheid werd ook een E.E.G. afgenomen, maar ook het resultaat hiervan was goed.  De andere mijnheer vertelde dat het soms zwaar was om therapie te volgen en dat de vooruitgang soms wat op zich liet wachten. De andere man viel hem bij. MAAR,…. zei de ander weer: "Jij bent ons goede voorbeeld." Hij wees daarbij naar mij.Het sierde mij enorm. Ik had hen namelijk al wel verteld dat ik ook met hersenletsel te maken heb, maar dat ik al weer tot veel in staat ben. Dat moge duidelijk zijn. Ik vind het fijn voor hen dat ik hen op kan vrolijken en de kracht kan geven om door te gaan.
Snel naar binnen. De afwaskar ophalen. Jas en tas in de kluis en de boel inruimen. In de huiskamer was de tafel nog niet afgeruimd en dus hielp ik mijn collega met afruimen. De vuilniszakken zette ik op de kar, die kon ik onderweg  naar de centrale keuken mooi weggoien.
Weer teruggekomen in ons eigen keukentje, pakte ik een sopje en begon al wat af te stoffen. Ook waren er een aantal revalidanten aanwezig in de huiskamer.
Hen hoefde ik niets in te schenken wat hen betreft. Wel ruimde ik wat vuile kopjes op en veegde de tafel schoon.

Mijn collega nam mij even apart. Ze vertelde dat een revalidant afgelopen weekend was overleden. Hij was in het verleden met loopklachten naar het revalidatiecentrum gekomen, maar ondertussen was zijn situatie verslechtert door een hersenbloeding.  Toch was hij nog steeds bezig om zich wat beter te bewegen, vertoonde vaak een brede glimlach. Kortom een vriendelijke, innemende man. Hij dacht ook aan zijn gezondheid, want afgelopen donderdag gaf ik hem zijn iegen pak vruchtensap aan. Hij dronk hier wel twee glazen van! Helaas kreeg hij het afgelopen weekend wederom een hersenbloeding, hier was niets meer aan te doen; het zat bij de hersenstam. Hopelijk vind de familie bij elkaar de kracht en steun om dit verlies te dragen.

Mijn collega ging de administratie doen, ik was dus op mijzelf aangewezen. Sopte verder de boel, schonk nog wat koppjes vol en voerde nog wat leuke gesprekken. Rond kwart voor elf liep ik naar de centrale keuken en haalde twee karren met schone vaat op – dit hadden we afgesproken. Beide karren pakte ik uit. Op de afdeling waar ik de meeste dagen had gewerkt laadde ik de serveerwagen voledig op ( 14 eters in totaal, 2 eters op de slaapkamer( prikkelarm en twee noppenborden). Op de andere afdeling zette ik alvast een aantal dingen op de kar, want ik had hier geen info ontvangen omtrent het aantal mensen die kwamen eten.

Elf uur –  tijd om naar het magazijn te gaan. De bestelling lag op het aanrecht en die overhandige ik aan de desbetreffende medewerker. Ik ontving een doos met daarin de bestelling: plakband, batterijen, servetten in 3 kleuren. Ik nam het via de lift mee omhoog en paktezette de doos op het aanrecht. Mijn collega pakte het uit, want ik wist niet waar het heen zou moeten.

Met mijn collega had ik vanmorgen gesproken over het uitbreiden van de werkzaamheden. eerder dan vorzien zou ik vanaf morgen per dag op twee afdelingen de werkzaamheden verrichten. IK besprak nu met haar het veranderde werkschema.

De binnengekomen brieven en ansichtkaarten lagen  bij het koffiezetapparaat. Ik mocht het naar de desbettreffende revalidanten brengen. Exc3xa9n persoon kon ik de brief in handen geven, bij de andere legde ik een stapeltje post  op haar bed. Er wordt aan hen gedacht.

Hierna maakten we de serveerwagen verder gereed en we begonnen de tafel maar te dekken. Er was niemand in de huiskamer( allen naar therapie ) , mooi even tijd voor mij en mijn collega om alvast te evalueren.   We konden terugkijken op een leerzame dag. Goed werk geleverd, op tijd overal mee klaar, kortom prima. Ook kreeg ik nog te horen dat het vorige week donderdag ook zo leuk gegaan was op de ander afdeling, bij ook nog een ander collega. Wat pakte ik het alemaal snel op. Ik was er een beetje stil van. Ik veretelde haar dat ik me zo enorm op mijn plek voel en dat ik de waardering zo positief ervaar…

Vlak voordat ik naar huis vertrok, zetten we de jam , spread en boter nog op tafel. ook de kannen met thee en de pakken melk en karnemelk mochten  niet ontbreklen.  Mijn collega maakte ondertussen de schalen met kaas en worst in orde – dit i.v.m hygixc3xabne-regels ( HACCP).

"Tot morgen allemaal en eet smakelijk."

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Een reactie op 23 juni 2009:

  1. je brengt me op een grandioos idee
    op mijn zolder ligt nog zoveel moois
    dat ik wel een speelgoedmuseum kan openen in mijn achtertuintje 🙂
    als we dit nou even in kaart brengen kunnen we misschien leuk extra bezoekers strikken die met een tienertoerkaartje reizen in de zomer 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s