18 juni 2009:

Vandaag was het iets spannender dan gewoonlijk. Ik moest werken op een andere afdeling. Mijn collega was vandaag en morgen afwezig en het leek ons nog geen goed idee dat ik samen zou werken met iemand die ook niet zo ervaren was met het huishoudelijke werk op de afdeling.

De andere afdeling is ook op dezelfde etage –  er zijn daar in totaal 3 afdelingen – en is bijna een spiegelbeeld van de afdeling waar ik steeds gewerkt had. Alleen de slaapkamers van de revalidanten vertoonden wat verschil. Deze kamers hebben voor een deel  een extra halletje, zodat het daar extra stil is ( prikkelarm) of dat er steriel verpleegd kan worden in geval van besmettingsgevaar. Ook de invulling van een aantal ruimtes is anders. Zo is er hier geen linnenkamer, maar een voorraad. hier staan o.a. de verbandmiddelen en de aangepaste voeding.
De collega met wie ik vandaag zou werken kende ik ook al  en zodoende hoefde ik niet gexc3xafntroduceerd te worden. We hadden het allemaal goed voorbereid en zo kwamen we beiden niet voor verrasssingen te staan. Wel vroeg ik haar soms om bevestiging, omdat er soms iets net even anders neergezet moest worden. Ik kon met mijn vragen gerust bij haar komen.

Het liep allemaal gesmeerd, zoals dat heet; De afwaskar opgehaald. Geen shakes ( speciale voeding) dit keer. De mensen die het vorige week nog wel nodig hadden, konden nu toe met gewone voeding of ze waren ontslagen. Gauw de jas en rugzak opgeborgen en de kar naar de afdeling gereden.  De ruimte in de keuken is wat kleiner en het is net iets anders ingedeeld. Ook moet er wat meer ruimte overblijven, omdat  een aantal mensen een rolstoel gebruiken.

De afwas op de serveerwagen gezet en het overige spul ingeruimd. De vuile afwas naar beneden, ook de vuilniszakken in de container. Daarna maar even wat instructie gevraagd. Ik mocht af gaan stoffen, peper- en zoutstelletjes en vensterbanken afnemen. Daarna kon ik ontbijtkoek snijden en dit van boter voorzien. Dit kon dan op de koffietafel gezet worden.  Daarna mocht ik met de revalidanten een praatje maken en ieder van drinken en koek voorzien.

Ik stelde me even voor aan de mensen die er reeds zaten. Voelde me echt een beetje gastheer en mengde me gemakkelijk in de gesprekken.  Men vroeg wat ik kwam doen en wat mijn taken waren. Hier vertelde ik dus wat over en ik liet hen direct merken dat ze mij overal voor konden inschakelen.

Exc3xa9n van hen vertelde dat ze de volgende wek al weer naar huis ging. Hier was ze best blij mee, maar waar ze tegenop zag was dat ze alleen moest eten…Niet dat ze niet kon koken, want ze kon al goed voor zichzelf zorgen, maar ze zou alleen aan tafel zitten. Tussendoor zou ze dat niet zo opmerken, want dan was ze wel druk met het huishouden, tevee kijken of zo, maar juist alleen aan tafel zitten ervoer ze als lastig. Ik denk dat dat ook zo is. Misschien kan ze samen met een bekende gaan eten?
Enn andere revalidant had de oplossing, of je komt gewoon af en toe hier op bezoek!

Nog even wat schoongemaakt en tegen 11:00 uur de schone vaat ingeruimd. Ook de serveerwagen opgeladen met servies en bestek. Mijn collega kwam snel even vragen of ik de bestelling in de koelkast kon opruimen. Dat deed ik daarna. Melk, karnemelk, kaas … Hxc3xa9, de vleeswaren waren niet meegekomen! Een collega bleek het niet betseld te hebben. Er werd vlug een bestelformulier gemaakt en ik liep naar de centrale keuken, om de vleeswaren alsnog te krijgen. Is het zo dat op mijn vorige afdeling er haast geen vlees op brood gegeten wordt, hier snoept men heel wat weg!
Hierna moscht ik zelfstandig de tafel gaan dekken. Wel gaf mijnn collega tussendoor wat instructie, want de indeling en gewoontes rondom het eten zijn hier net wat anders. Zo is de plaatsing van de tafels ook anders, waardoor de indeling ook anders moet. Zo moet de boter op de hoeken van de tafels gezet worden, is er geen tafelkleed maar zijn er placemats.

IK had mijn collega verteld dat ik ’s middags een begeleider thuis kreeg en zodoende maakten we van de tijd gebruik om na 11:30 alvast te evaluren. Ze was enorm tevreden. Ik kreeg een compliment dat ik bijvoorbeeld bij iemand uit mij zelf een scherp mes had neergelegd. Deze persoon kan namelijk niet uit een kopje drinken vanwege krachtsverlies in armen en handen. Ik telde 1 en 1 gewoon op en legde er dus ook een scherp mes bij. Blijkbaar heb ik talent…De pluim zet ik op mijjn hoedje en ik neem het mee als bagage.

Na het gesprek, mocht ik de kaas en worst op tafel zetten alsmede de melk, karnemelk en boter. Mijn collega smeerde wat brood voor iemand die op de slaapkamer at ( prikkelarm). Ik mocht later het dienblad  naar de bewuste persoon brengen. Dat ging beter als gedacht al was ik blij dat mijn collega meeliep om even op de deur te kloppen. Een volgende keer moet ik dus het blad met 1 hand vast houden of op de grond zetten. De mijnheer in kwestie lag te slapen, maar hij werd net wakker. eet smakelijk. Ik wenste de mensen in de huiskamer ook een smakelijke maaltijd en vertrok naar huis.
Een fijne werkweek gehad; enthousiast verder de volgende week!

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Een reactie op 18 juni 2009:

  1. Muis.. zegt:

    Die heb je mooi gemaakt. Een mooie blauwe kikker, het zeldzaamst in zijn soort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s