11 juni 2009:

Vandaag al weer de laatste werkdag. Ik ben het nog niet zat, maar mijn werkweek telt 3 dagen. Vol enthousiasme stap ik dan ook op mijn fiets. Iets eerder dan gepland, anders ben ik zweer o vroeg aanwezig, maar de sudoku was vandaag eenvoudig en het regende op moment van vertrek wat minder. Zo kwam ik niet verregend rond 9:30 uur aan. Plaatste mijn vervoermiddels in de afgesloten stalling. Daarna liep ik via de achteringang naar de keuken om zo de afwaskar op te halen. Halverwege de laatste gang werd ik aangesproken door een medewerker. Deze vertelde mij dat het niet de bedoeling was dat een onbevoegde dit gedeelte van het pand betrad. Ik vertelde haar dat ik de nieuwe vrijwiliger was van de verpleegafdeling. Zij excuseerde zich…Natuurlijk is het niet de bedoeling dat  mensen door het gebouw zwerven. Zeker een keuken kent zijn grenzen; dit i.v.m met de HACCP, regels omtrent hygixc3xabne. Ik was hier al wel bekend mee gemaakt door mijn collega en haar collega toen ik voor het eerst langs kwam. En ik heb ervaring in de catering opgedaan…Toch vond deze persoon het nog nodig me te vertellen dat ik de rode streep in de spoelkeuken niet mocht overschreiden. Ik haalde de afwaskar maar op, zoals ik dat gewend was….

Met de lift naar boven – ik bracht eerst mijn jas, blouse en bagage naar mijn persoonlijke kluisje. Daarna ruimde ik de afwaskar leeg en ik ontdekte mijn collega. Zij was in de huiskamer bezig om nog een tweetal revalidanten te helpen met het ontbijt.  Het was allemaal wat uitgelopen… Het maakt hier niet echt wat uit. Alles gaat hier in een kalm tempo. Prima toch? Mijn collega legde uit dat ik de kleine kar met vuile afwas wel weg kon brengen – normaal zou dat al gedaan zijn namelijk. Ik nam de kar van haar over en liep weer naar de lift. Tesamen met de collega van een andere afdeling liepen we samen naar de keuken. Ook zij bracht de vuile afwas weg.
Hierna liep ik weer naar mijn afdeling terug. Met mijn naaste collega liep ik de afdeling af om beneden in het restaurant koffie te halen, betere kwaliteit dan boven, zo wist zij mij te vertellen. Ondertussen spraken we over wat koetjes en kalfjes, maar ook kwam de dag van vandaag aan de orde. Zij had mijn takenpaket uitgebreid. Prima zo, beter dit dan dat er niets te doen valt. Ik wil me graag dienstbaar maken.  Samen spraken we wat doelen van vandaag door, zodat ik wist wat me te doen stond. Zij werkt namelijk na de koffie een moment alleen om administratie e.d. af te handelen.

Ik liep weer richting keuken en huiskamer. enige mensen zaten lekker te keuvelen. Ik stelde me nog even voor aan hen die ik voor het eerst zag. Ik overzag de tafel en ruimde vuile kopjes op. Ook zette ik wat thee – lekker snel via de automaat. Ik vroeg of ik nog iets voor iemand kon betekenen.  Er werd mij verteld dat de ontbijtkoek op was. Ik ging dus op zoek. Waar vind ik dat? Maar even gevraagd en achter gesloten deuren verder gezocht – niet toegankelijk voor onbevoegden hihi. Helaas was daar niets van ontbijtkoek te ontwaren. Ik stoorde mijn collega dus maar. Zij haalde op een van de andere afdelingen een koek op, de koeken zouden ook pas na elven gebracht worden, samen met het brood en andere bestellingen. De koek sneed ik in plakjes en ik ztte de trommel op tafel. Exc3xa9n plakje pastte er niet in zo was mij verteld en ik gaf deze aan degene die om de koek gevraagd had. Service van de zaak.

Ik zag dat er niemand op de computer bezig was en ik pakte dus snel een doekje, maakte het amper vochtig en reinigde de pc en de omgeving( tafel, toetsenbord, telefoon ).  Ik gooide de vuile was in de desbetreffende wascontainer en ruimde het oud-papier netjes op. Milieubewust hier! Ook het dressoir einigde ik en de eettafels.

Nog wat meer mensen druppelden binnen om na therapie even tot rust te komen en een kopje koffie te drinken. Ik ging bij hen zitten en sprak met enkelen. Over alledaagse zaken, maar ook wat persoonlijke. ( een verhuizing i.v,m. handicap, de teleursteling dat een activiteit niet meer lukt. Ik reageerde hier dat ik het wel herkende. Misschien is het mogelijk om het samen met iemand te doen? Of wellicht is het mogelijk dat het in de toekomst weer kan).

Rond elf uur, kwam mijn collega uit haar kantoor. Ik vertelde haar wat ik allemaal gedaan had. De schone afwas kwam naar boven en dit ruimden we samen op. Ook maakten we de serveerwagen gereed.

Voor de lunch gingen we met iemand nog de menulijst invullen. Heerlijke maaltijden worden hier geserveerd zeg! Mocht je het menu van de dag niet lekker vinden, dan kun je nog altijd kiezen uit 3 voorgerechten, 3 hoofdgerechten, aarappels, puree, saus of jus, vlees, vis,en enige nagerechten. Ook kun je nog aangeven of je een extra grote portie zou willen. Het zag er op papier allemaal best lekker uit. Gezamenlijk dekten we 3 tafels –  wel 18 eters dit keer, waarvan dan ook enige mensen op hun iegen klamer eten, prikkelingsarm. Etenb in alle rust is soms inderdaad beter.

Toen iedereen aan tafel ging, ben ik met mijn broodtrommel naar het restaurant gegaan. Met een kop koffie at ik mijn boterhammen. Hierna nog even naar boven terug om de dag door te nemen. Mijn collega was zeer tevreden. Ik kon dat slechts beamen! Met veel plezier mijn werk gedaan.

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Een reactie op 11 juni 2009:

  1. Wouter zegt:

    Mooie blog en gedichten. In de tweede strofe staat overigens eem i.p.v. een.
    gr. Wouter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s