9 juni 2009:

VLIEGEN. Ik vind vliegtuigen prachtig om te zien, maar van vliegen op zich moet ik niets hebben. hHet zweet breekt me al uit als ik aan het idee denk. Met al die mensen  in een stalen omhulsel, dat zich per motor voortbeweegt op de startbaan en dan het luchtruim verkiest. Op grote hoogte vervolgt het de verdere reis. En dan de landing! Met de punt naar beneden, in rap tempo naar een niveautje lager en dan het toestel aan de grond zetten. Met piepende remmen komt het tot stilstand. En dan…APPLAUS voor de bemanning. Gelukkig we zijn veilig geland.
Ik werd er niet vrolijk van toen ik begin deze maand hoorde dat een vliegtuig verdwenen was. Gewoon verdwenen, van de radar af zeg maar. Geen contact meer mogelijk. Laat raden wat er gebeurd is. NEERGESTORT. Het zal je gebeuren. Voor de nabestaanden is het ook erg. Hopelijk vinden ze alle lichamen nog. Dan kun je afscheid nemen van je dierbare en deze begraven/cremeren. Maar mocht dit niet lukken, dan is het nog erger. Je weet immers biet waar hij of zij is en wat er is gebeurt op dat ernstige moment.

Ik blijf liever met beide benen op de grond. Verkies alleen het luchtruim op eigen kracht; als ik ergens vanaf wil springen of een gat in de lucht spring! Dit laatste deed ik vorige week. Ik mag gaan werken als vrijwilliger!
Eerst mocht ik meelopen met mijn collega. Zij vertelde van alles over wat er te doen valt: afwas ophalen, afwas opruimen, kooffie  en thee maken, serveren, de huiskamer opruimen, computer schoonhouden, planten water geven. Maar ook een praatje maken met de revalidanten. Natuurlijk de boel netjes houden. Tot slot dek ik de tafels, zodat er geluncht kan gaan worden.

Gisteren heb ik  mijn eerste werkdag gehad. Het ging me bovenverwachting gemakkelijk af. Ik wist heel veel snel op te pakken. Ook wist ik het een en ander nog te vinden. Maar gelukig zijn er genoeg mensen om het eventueel te vragen.

Vandaag ging  het nog beter. Veel klusjes kon ik al zelf wel bedenken. Oud papier en de was weggebracht. De schone doekjes etc. bijgevuld. Gelukkig waren er vanmorgen wat meer mensen die gebruik maakten van de huiskamer, zodat ik met hen een praatje kon gaan maken. Zij leren me dan ook een beetje kennen. Want ik loop toch 3 ochtenden op hun afdeling rond. Weer behoorlijk wat werk verzet, wat gaat de tijd toch snel. Na het tafel dekken heb ik met een andere collega de soep opgehaald. CHAMPIGNONSOEP. Eet allen smakelijk en tot morgen maar weer!

                                                                           

Douwe_tiemensma

xc2xa9 Tekening:Douwe Tiemensma  nr. 34 en 35

http://douwetiemensma.kunstinzicht.nl/portfolio/werk/douwetiemensma/1.html

Een onbeschreven blad
wist zich, buiten de regels om,
te ontfutselen uit het schrijfblok.
Hij sloeg twee keer dubbel,
spitste zich op zijn taak
en kwam zo to the point.
Het ontvouwde zich deels
en kwam tot PLAN- E.
Het trilde van plezier,
voelde zich licht in het hoofd.
Schoof richting open venster
voor wat frisse lucht.
Verkoos toen het luchtruim
door de vleugels uit te slaan.
Viel toenxe2x80xa6
niet te pletter,
maar zweefde naar omlaag.
Het landde op de buik
en kwam tot stilstand
tegen een prullenbak.

xc2xa9  Gedicht: Ivar Wakker

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s