14 mei 2009:

CONTACT. De mens kan niet zonder…Alleen is maar alleen. Zelfstandigheid is prima, maar het is goed om juist ook met anderen te leren om te gaan. Je kunt ze tenslotte ook nodig hebben. Hulp krijgen of hulp geven. Gisteravond was er weer de contactavond van CEREBRAAL. Getroffenen en betrokkenen komen hier bijelkaar om naar zijn/ haar verhaal te luisteren. Soms is er een thema.  Dit keer was dat het revalidatiecentrum de Vogellanden en de mogelijkheden van Niet Aangeboren Hersenletsel.
ik ontmoet er de vaste bezoekers, van wie ik het  verhaal goed ken. We melden  elkaar dan wat nieuwe omntwikkelingen in ons leven.
Soms komen er ook nieuwe mensen langs. Zij hebben of zelf letsel opgelopen, maar soms ook is het juist de partner of familie die langskomt. Zij willen weten wat ze kunnen verwachten bij het ontstane letsel. Waar kan men hulp voor krijgen enzovoort. Het is ook het delen van zijn of haar verhaal. Samen kom je tenslotte een stuk verder. We moedigen elkaar aan, bieden een luisterend oor of steken de helpende hand toe.

Ik ontmoette gister wat oude bekenden.  Zo was er de jonge man uit Gelderland. Ik ken hem in verband met het boekbindersvak dat hij door en door beheerst. Ik was blij hem na een lange periode weer eens te zien. We spraken over zijn belevenissen van de afgelopen tijd. Die was niet altijd even gemakkelijk, maar daar was ik al van op de hoogte. Hij was gelukkig weer in staat om zijn werk te hervatten en kreeg zelfs zoveel opdrachten dat hij nauwelijks tijd had om naar de gespreksavonden te komen. Blij dit te horen.

Exc3xa9n van de spreeksters van vanavond kende ik ook. Zij was mijn revalidatie-arts tijdens mijn cognitieve therapie. Hier leerde ik omgaan met mijn beperkingen en dit ook te accepteren. Ik heb er in die tijd veel aan gehad. Ik weet nu goed wat mijn mogelijkheden zijn en hoe ik eventuele "probleempjes" kan voorkomen. Ook moest ik aanvaarden dat BETER de vijand is van GOED. Tevreden zijn is goed.  Deze ontmoeting was erg bijzonder!

Vandaag ga ik zelf ook naar het revalidatie-centrum toe. niet om te revalideren hoor, maar om te kijken of ik daar eventueel vrijwilligerswerk kan gaan doen. De revalidatie-arts was erg enthousiast;

Zoals altijd las ik ook weer gedichten voor:

Omgaan met je beperking:
Op de drempel gaan staan
Om hoger te reiken

               

Als ik gewoon doe
Vinden anderen dat
soms niet normaal
Terwijl als ik dan
Voor mezelf
meer dan normaal presteer
vindt men dat heel gewoon
Boven jezelf uit stijgen
Wordt vaak gewoon
Niet gezien

xc2xa9 Ivar Wakker

Dit bericht werd geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink .

2 reacties op 14 mei 2009:

  1. marielle zegt:

    Mooie overwegingen zijn dat Ivar. Inderdaad is alles en iedereen altijd een onderdeel van een groter geheel. Nu moeten we er allemaal nog eens wat moois van zien te maken ;-).
    Leuk die collage.

  2. Martine zegt:

    Boven jezelf uitstijgen word vaak gewoon niet gezien.
    Klopt helemaal wat je daar zegt Ivar, maar het is voor jezelf belangrijk om te weten.
    XXXm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s