de stand van zaken

DE STAND VAN ZAKEN

Het is tijd om de zaak wat up te daten, voor de digibeten: wat bijwerken, zodat u weer helemaal "BIJ" bent.

Er is weer een hoop gebeurd. De kogel is door de kerk. Ik ga werken in Meppel! Dat kan nu echt gevierd worden. Op 12 oktober had ik een afspraak op het kantoor. Om makkelijk en vol zekerheden te reizen, ben ik de dag er voor, met Dineke, mijn vrouw, naar Meppel gereisd met Openbaar Vervoer. Het was lang geleden. De buslijn was verplaatst, maar dat had ik via internet al snel opgelost. Dineke ging met de fiets naar het station, omdat zij reisziek wordt. Op het station Zwolle, een markant gebouw, kochten we de kaartjes via de automaat. Vroeger bij het loket gaf me dat toch wat meer rust. Je kon tenslote ook nog wat vragen, maar zo’n apparaat zegt niets terug. Ook zal je er weinig van verstaan, want de speaker meldde al weer de nodige vertragingen. Het juiste perron vonden we snel. Toch bleek het onjuist want juist op donderdag reist deze trein van een ander perron. Snel de keus gemaakt: "Halen we dat nog?" Jawel, we zijn nog jong. Een snelle rit van een kwartiertje en we waren er.

Station Meppel, slechts drie perrons. De juiste richting gekozen ( Meppel Centrum). Van daaruit, via een route-beschrijving van een collega, liepen we na wat missers naar het desbetreffende kantoor. De enige accountant op dat bedrijventerrein.

Weer  terug ging ik zelf voorop –  om wat zelfvertrouwen te kweken – zonder misstap kwamen we 20 minuten later op het station.

De volgende dag had ik het gesprek met de manager. Ik vertelde wat over mijzelf en maakte meteen duidelijk wat mijn gebruiksaanwijzing was. Ik bedoel hiermee: MET WELKE ZAKEN ZE REKENING MOETEN HOUDEN ALS ZE MET MIJ ZOUDEN WERKEN. Op vele punten zal dit zeker lukken en andere punten zullen misschien wat meer uitleg nodig hebben. Ook vertelde mijn gesprekspartner wat de werkzaamheden zouden zijn. Formulieren in het juiste dossier doen. Een hele veranwordelijkheid.

Vol goede moed ging ik naar huis.

          

In de herfstvakantie, die daar op volgde, ben ik met Joran naar Hattem geweest. Daar was het chocoladefestival. Wat een afstand om te fietsen! Valt best tegen,zeker als je alle hellingen er bij optelt. Bruggen,viaducten en dijkjes genoeg daar. MIsschien zal het met de nieuwe brug best schelen. Dit is een grapje hoor! Wat zal dat wennen zijn zo’n rood gevaarte in het natuurschoon.

Later die week heb ik nog enige "traniningsrondjes" rereisd. Ook dat ging prima. Zelfs met Joran erbij wisten we de plek makkelijk te vinden. De beloning voor hem was een hamburger bij de bekende MMMMM…keten. Onderweg maakten we foto’s met de digitale camera. Wat zie  je veel moois om je heen als je op gaat letten!

          

In de LIBELLE  ( nr. 42) stond mijn verhaaltje. Een inleiding wat mij overkomen is en een gedicht die dit pakkend omschrijft. Het is de andere rol die je gaat spelen, welke je met hulp van anderen goed kunt spelen. Wetende dat fouten gerust gemaakt mogen worden.

          

Ook nummer 3 van de LeesMEE is weer uitgekomen!

Dit keer een gedichtje van mij dat over een onderwerp uit dat blad gaat. Best goed dat het wat afgewisseld wordt.

Hij zag zijn handicap

niet als een straf,

maar de electrische stoel was

zijn enige uitweg.

Hij kon nu

echt van het leven genieten.

De buitenwereld bezoeken

in zijn…

electrische rolstoel.

De link is te vinden op:

http://www.mee-ijsseloevers.nl/  — kies voor publicaties boven in het scherm. Daarna het desgewenste blad uitzoeken, nummer 3 – oktober 2007.

Dit bericht werd geplaatst in de stand van zaken. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s